וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ יְה֣וֹנָדָ֔ב שְׁכַ֥ב עַל־מִשְׁכָּבְךָ֖ וְהִתְחָ֑ל וּבָ֧א אָבִ֣יךָ לִרְאוֹתֶ֗ךָ וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֡יו תָּ֣בֹא נָא֩ תָמָ֨ר אֲחוֹתִ֜י וְתַבְרֵ֣נִי לֶ֗חֶם וְעָשְׂתָ֤ה לְעֵינַי֙ אֶת־הַבִּרְיָ֔ה לְמַ֙עַן֙ אֲשֶׁ֣ר אֶרְאֶ֔ה וְאָכַלְתִּ֖י מִיָּדָֽהּ׃
Poradził mu tedy Jonadab: Połóż się do łoża swego, a udaj chorego. Gdy tedy przyjdzie ojciec twój, aby cię odwiedzić, powiesz mu: Gdyby też przyszła siostra moja Tamara, aby mi co zjeść dała. Gdyby przed oczyma mojemi potrawę przyrządziła, tak abym to widział, wtedy bym się posilił z ręki jej!
Nie mamy dostępnych komentarzy zgodnym z wersetem w tym momencie, prosimy spróbować później.